|
Zbigniew
Preisner urodził się 20 maja 1955 roku w Bielsku-Białej. Uczył się
grać na gitarze i fortepianie. Już w liceum zaczął komponować,
nigdy jednak nie ukończył żadnej szkoły muzycznej. Samodzielnie uczył
się grać - ze słuchu odtwarzał wysłuchane nagrania. Studiował
historię oraz filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim w
Krakowie.
W 1977 roku związał się z
"Piwnicą pod Baranami". Pod wpływem Zygmunta Koniecznego
zaczął pisać muzykę do "piosenek artystycznych". Po
sukcesach w Piwnicy rozpoczął współpracę ze Teatrem Starym w
Krakowie. Potem przyszedł czas pierwszych kompozycji filmowych. W 1982
roku pracował nad "Prognozą pogody" razem z Antonim Krauze, przez
którego poznał Krzysztofa Kieślowskiego. Film "Bez końca"
zapoczątkował stałą współpracę z Kieślowskim. Razem ze
scenarzystą Krzysztofem Piesiewiczem stworzyli telewizyjny cykl "Dekalog"
, "Podwójne życie Weroniki" oraz trylogię "Trzy kolory". Śmierć
Kieślowskiego w 1996 roku uniemożliwiła realizację ich drugiego
tryptyku: "Niebo, Czyściec, Piekło". To właśnie muzyka do dzieł
Krzysztofa Kieślowskiego rozsławiła nazwisko Preisnera. Dwukrotnie część
swoich kompozycji do filmów Kieślowskiego Preisner podpisał
pseudonimem — nazwiskiem fikcyjnego, duńskiego kompozytora Van den
Budenmayera. Obecnie kompozytor pracuje we własnym studiu pod Krakowem.
Z
początkiem lat dziewięćdziesiątych Preisner stał się znany na całym
świecie. W tym okresie napisał muzykę do filmów wielu różnych reżyserów,
m.in.: do filmu "Prominent" Johna Irvina, do "Zabawy w Boga"
brazylijskiego reżysera Hectora Babenco, do kilku dzieł Agnieszki
Holland, do "Skazy" Louisa Malle, do filmu "Kiedy mężczyzna
kocha kobietę" Luisa Mandoki itd.
Zbigniew
Preisner jest obecnie czołowym kompozytorem muzyki filmowej w
Polsce. Uważa się go również za jednego z najwybitniejszych
kompozytorów filmowych swojego pokolenia. Przez wiele lat Preisner
pozostawał w bliskiej współpracy z reżyserem Krzysztofem Kieślowskim
i jego scenarzystą Krzysztofem Piesiewiczem. Muzyka Preisnera do filmów
Kieślowskiego takich jak "Dekalog", "Podwójne życie Weroniki",
"Trzy kolory: Niebieski", "Trzy kolory: Biały" oraz "Trzy kolory:
czerwony" zdobyła uznanie i popularność na całym świecie.
Preisner
skomponował też ścieżki dźwiękowe do wielu zagranicznych filmów
fabularnych, w tym "Zabawy w Boga" Hectora Babenki, "Skazy" Louisa
Malle’a", "Kiedy mężczyzna kocha kobietę" Luisa Mandokiego, "Tajemniczego
ogrodu" Agnieszki Holland, czy "Elfów z ogrodu czarów" Charlesa Sturridge’a.
W
jego dorobku znajduje się również muzyka do filmów "Ostatni
wrzesień" Debory Warner, "Aberdeen" i "Krainy szczęścia"
Hansa
Pettera Molanda, "Pośród obcych "Edoarda Pontiego", Wszystko
dla miłości" Thomasa Vinterberga, "Dziwne ogrody" Jeana
Beckera, "Supertex" Jana Schüttego oraz "Sportsman of the Century"
Mischy Alexandra. Najnowszą
kompozycją filmową Zbigniewa Preisnera jest ścieżka dźwiękowa do "Un
Secret" Claude’a Millera. W sumie skomponował muzykę do
ponad 80 produkcji.
"Requiem
dla mojego przyjaciela" - pierwsze wielkoformatowe dzieło Preisnera
napisane specjalnie do nagrań i wykonań na żywo - autor poświęcił
pamięci Krzysztofa Kieślowskiego. Wydana nakładem "Erato Disques"
(Warner Classics) w październiku 1998 kompozycja miała swą światową
premierę w warszawskim Teatrze Wielkim 1 października 1998. Na
nagraniu usłyszeć można orkiestrę Sinfonia Varsovia, Warszawski Chór
Kameralny oraz polską sopranistkę Elżbietę Towarnicką, której śpiew
stał się znakiem firmowym muzyki filmowej Preisnera.
Kolejnym
wielkim dziełem Preisnera jest zapowiadany na jesień 2007 album "Silence,
Night and Dreams", na orkiestrę, chór i solistów z librettem
opartym na Księdze Hioba. W nagraniu usłyszymy również głos Teresy
Salgueiro – Madredeus.
Wśród
pozostałych płyt z muzyką artysty dostępnych obecnie w sklepach
znajdują się także: "10 łatwych utworów na fortepian "w
wykonaniu wybitnego polskiego pianisty Leszka Możdżera wydane przez
EMI Classics, ścieżki dźwiękowe do "Ostatniego września" i "Aberdeen"
wydane przez Silva Screen, "Wszystko dla miłości" wydane
przez First Name Soundtracks, "Kraina szczęścia" wydana nakładem
Mellowdrama oraz reedycja oryginalnych ścieżek dźwiękowych
Preisnera do "Dekalogu" Kieślowskiego opublikowana nakładem MK2
Music.
Ścieżki
dźwiękowe do "Podwójnego życia Weroniki" oraz "Trzech kolorów:
Niebieskiego, Białego" i "Czerwonego", jak również płyta "Preisner’s
Music" - koncertowe nagranie suity stworzonej z jego filmowych
kompozycji, osiągnęły duży sukces komercyjny na całym świecie.
Ścieżki
dźwiękowe do trylogii "Trzy kolory" ukazały się niedawno w
reedycji MK2 Music na nowej kompilacji zatytułowanej "Preisner-Kieślowski",
zawierającej także utwory z "Dekalogu" i "Podwójnego życia
Weroniki".
W
1994 Preisner został poproszony o skomponowanie tematu do czołówki "People’s
Century", 26-odcinkowego serialu telewizji BBC w koprodukcji z WGBH
Boston dokumentującego historię XX wieku. Serial po raz pierwszy
pokazano na kanałach BBC 1 i 2 w latach 1995-96, po czym został on również
zaprezentowany w USA przez stację PBS. Do tej pory serial był już
transmitowany w ponad 30 krajach.
Pośród
wielu nagród i wyróżnień otrzymanych przez Preisnera są m.in.
Srebrny Niedźwiedź z Festiwalu Filmowego w Berlinie w 1997 roku, dwa
Cezary Francuskiej Akademii Filmowej
- jeden w 1996 za muzykę do filmu "Elisa" Jeana Beckera, a
drugi w 1995 za "Trzy kolory: Czerwony" oraz trzy wyróżnienia pod
rząd dla najlepszego kompozytora muzyki filmowej podczas rozdań nagród
Stowarzyszenia Krytyków Filmowych w Los Angeles w latach 1991,1992 i
1993. Preisner jest członkiem Francuskiej Akademii Filmowej, a w 1992
otrzymał Nagrodę Ministra Spraw Zagranicznych za wybitne osiągnięcia
w szerzeniu polskiej kultury na świecie.
Wikipedia, oficjalna biografia
Linki
http://www.preisner.com/
|
FILMOGRAFIA |
|
TYTUŁ FILMU
|
ROK
|
|
Un Secret
|
2007
|
|
Sportsman of the Century
|
2006
|
|
Kraina szczęścia (Beautiful
Country, The)
|
2004
|
|
SuperTex
|
2003
|
|
Dziwne ogrody (Effroyables
jardins)
|
|
Wszystko dla miłości (It's All
About Love)
|
|
Pośród obcych (Between
Strangers)
|
2002
|
|
Aberdeen
|
2000
|
|
Weiser
|
|
Ostatni wrzesień (Last September,
The)
|
1999
|
|
Wybór Ewy (Dreaming of Joseph
Lees)
|
|
Liv
|
1998
|
|
Elfy z ogrodu czarów (FairyTale:
A True Story)
|
1997
|
|
Wyspa przy ulicy Ptasiej (Island
on Bird Street, The)
|
|
Promienne serce (Corazón
iluminado)
|
1996
|
|
Bruggen
|
|
Marsz Radeckiego (Radetzkymarsch)
|
1995
|
|
Krzysztof Kieślowski: I'm
So-So...
|
|
Feast of July
|
|
Élisa
|
|
Kouarteto se 4 kiniseis
|
1994
|
|
Mouvements du desir
|
|
Kiedy mężczyzna kocha kobietę
(When a Man Loves a Woman)
|
|
Trzy kolory: Czerwony
|
|
Fio do Horizonte, O
|
1993
|
|
Trzy kolory: Niebieski
|
|
Trzy kolory: Biały
|
|
Tajemniczy ogród (Secret Garden,
The)
|
|
Skaza (Damage)
|
1992
|
|
Olivier, Olivier
|
|
Zwolnieni z życia
|
|
Zabawa w Boga (At Play in the
Fields of the Lord)
|
1991
|
|
Podwójne życie Weroniki (Double
vie de Véronique, La)
|
|
Europa, Europa
|
1990
|
|
W matni (Eminent Domain)
|
|
W środku Europy
|
|
Przewodnik
|
1999
|
|
Ostatni dzwonek
|
|
Dekalog V
|
1988
|
|
Siedem dni w tygodniu
|
|
Dekalog X
|
|
Dekalog IX
|
|
Dekalog VIII
|
|
Dekalog VII
|
|
Dekalog II
|
|
Dekalog I
|
|
Dekalog IV
|
|
Dekalog III
|
|
Dekalog VI
|
|
Zabić księdza (To Kill a Priest)
|
|
Krótki film o miłości
|
|
Dziewczynka z hotelu Excelsior
|
|
Wielkie oczekiwanie
|
1987
|
|
Dzień jak rok
|
|
Krótki film o zabijaniu
|
|
Kocham kino
|
|
Sami dla siebie
|
|
Czy będzie wojna
|
1986
|
|
Ucieczka
|
|
Kołysanka (Lullaby, A (aka
Lullabye, The))
|
|
Przez dotyk
|
1985
|
|
Lubię nietoperze
|
|
Wezwanie
|
1984
|
|
Cud
|
|
Bez końca
|
|
Kilka obrazów w czasie przeszłym
|
1983
|
|
Psychoterapia
|
|
Prognoza pogody
|
1981
|
|