Od kiedy usłyszałem ścieżkę dźwiękową do filmu "Księżniczka Mononoke" autorstwa Joe Hisaishi'ego, jestem miłośnikiem muzyki tego pana. W jego dziełach jest jakiś pierwiastek magii, który sprawia, że słucha się ich z niezwykłą przyjemnością. Taka jest także muzyka do filmu francuskiego reżysera Oliviera Dahana "Little Tom Thumb", co po Polsku oznacza "Tomcio Paluch". Film jest niezwykłą baśnią, która przenosi nas w świat naszych marzeń i dzieciństwa, natomiast muzyka do tego filmu jest po prostu piękna.

Na płycie znajduje się 18 utworów, z których 3 to piosenki (a w zasadzie jedna piosenka), a reszta to stricte instrumentalne dzieła kompozytora. Panują tutaj różne nastroje: od niezwykle lirycznych i melancholijnych kompozycji, aż po dynamiczne, pełne energii. Partytura rozpoczyna się spokojnie od motywu przewodniego granego przez paryską orkiestrę filharmoniczną pod dyrekcją Rogera Boutry. Jest to niezwykły motyw, który przewija się dalej przez całą płytę w kilku innych aranżacjach. W "The Pillagers Attack" na początku słyszymy cichą muzykę, która gra powoli, jakby się skradała, aż w końcu po minucie pojawia się rytm i niezwykła, dynamiczna melodia grana na instrumentach dętych w towarzystwie smyczków. Takie szybkie tempo utrzymuje się niemal do samego końca utworu, który powoli się uspokaja i wycisza charakterystycznymi dla kompozytora smyczkami. To kolejna kompozycja należąca do najlepszych na tej płycie. Jako ciekawostkę dodam, że kiedyś (parę lat temu) siedząc bezsensownie szukałem czegoś ciekawego w telewizji i przez przypadek trafiłem na relację z mistrzostw (świata czy Europy - już nie pamiętam) w łyżwiarstwie figurowym. Akurat swój występ zaczynał jakiś Amerykanin (a może Niemiec? - też nie pamiętam) gdy nagle usłyszałem właśnie utwór "The Pillagers Attack" z filmu "Little Tom Thumb" (to pamiętam doskonale :) Okazuje się, że muzyka filmowa z racji tego, że jest nośnikiem najróżniejszych emocji, jest bardzo często wykorzystywana w takich konkursach, przez co zacząłem się trochę interesować łyżwiarstwem ;) 

Wracając do muzyki z filmu o przygodach Tomcia Palucha, następne utwory utrzymane są na tym samym wysokim poziomie. Kompozytor nie pozwala nam się nudzić, serwując co chwilę jakieś zaskakujące i niezwykle piękne wejścia smyczków. Następnie bardziej już spokojny i refleksyjny nastrój trwa do utworu "Wolves!", który jest istnym przebudzeniem. Mamy tutaj ponownie świetny motyw grany przez sekcję dętą w towarzystwie instrumentów perkusyjnych. Warte uwagi są także momenty, gdy kompozytor powierza dwie różne melodie skrzypcom i wiolonczelom. Melodie te tak świetnie się uzupełniają, że efekt końcowy po prostu zwala z nóg. Kolejne utwory to znów wyciszenie, które w pewnym stopniu tworzy napięcie. Pojawiają się także smyczki grające pizzicato (polega to na szarpaniu strun). Takim szarpanym utworem jest właśnie "At The Ogre's Dinner". Utwór "The Private Secrets" jest kolejnym powrotem do tematu głównego słyszalnego w kompozycji "Rose's Forest". Z kolejnymi ścieżkami na płycie robi się coraz straszniej, co kompozytor osiąga przez zastosowanie urywanych dźwięków skrzypiec potęgowanych sekcją dętą. Kolejne utwory są utrzymane w takim samym szybkim tempie, dopiero w "The Duel" następuje zwolnienie tempa i ponowne instrumenty dęte częściowo zastępowane są smyczkami. W końcu w kompozycji "The Queen Messenger" pojawia się motyw z piosenek znajdujących się na płycie, grany na fletach. Ten utwór jest także jednym z najlepszych na krążku ze względu na swój przekrój. Możemy tutaj usłyszeć zarówno ciche dźwięki smyczków, jak i dynamiczny motyw w wykonaniu instrumentów dętych. Świetnie także wypadają chóry, które pojawiają się tutaj po raz pierwszy i niestety ostatni - szkoda tylko, że są to chóry elektroniczne. Wszystko kończy się powoli wyciszanymi fanfarami, czyli po prostu szczęśliwie.

Należy także kilka zdań poświęcić piosenkom, które znalazły się na ścieżce dźwiękowej do filmu "Little Tom Thumb". Jak już wspomniałem na wstępie, znajdują się tutaj 3 piosenki, które nie sposób jednak uznać jako jedną. Dlaczego? Bo to po prostu jedna i ta sama piosenka przedstawiona w trzech różnych aranżacjach. Kiedy pierwszy słuchałem tej ścieżki przez chwilę myślałem, że sprzęt mi się zaciął, ale z czasem dostrzegłem, że taki zabieg zastosowany przez wydawcę okazał się trafiony. Ale czym się różnią te piosenki? Otóż pierwsza z nich, "Close Your Eyes", jest śpiewana po angielsku (jak wskazuje sam tytuł) i poprzedzona jest wstępem w wykonaniu orkiestry symfonicznej. Trwa ona 2 minuty i 28 sekund. Natomiast jej druga wersja ("Close Your Eyes (Ending Theme Song)") poprzedzona jest pięknym intrem granym na fortepianie przez samego Joe Hisaishi'ego. Utwór ten jest także znacznie dłuższy, bo trwa 4 minuty i 28 sekund. Dzieje się tak gdyż jest po części wypełniony śpiewem, ale także dużą rolę w nim gra muzyka niezwykle podobna do tej słyszanej w utworze "The Queen Messenger". Jak wskazuje tytuł, tej wersji piosenki można wysłuchać na napisach końcowych. No i ostatnia wersja tej uroczej piosenki, tym razem pod tytułem "La lune brille pour toi", oznaczona jako "bonus track" jest po prostu wersją francuskojęzyczną. Nie dziwi to wcale, jeśli przypomnieć sobie, że jest to w końcu francuski film. Ta piosenka ma identyczną długość jak poprzednia, a jej tytuł w wolnym tłumaczeniu oznacza "Księżyc świeci dla Ciebie". A teraz fakt, który w sumie powinienem podać na samym początku - wykonawca. Otóż piosenkę tę we wszystkich wersjach z równą gracją wykonuje Vanessa Paradis. Piosenkarka i aktorka, która w młodym wieku zasłynęła wykonaniem piosenki "Taxi". Na tej płycie - jak już wspomniałem - wykonuje wszystkie piosenki, co wychodzi jej tak dobrze, że trudno zdecydować, która wersja jest lepsza. Mnie podobają się wszystkie.

Podsumowując: muzyka z filmu "Little Tom Thumb" jest po prostu świetna. Jest tutaj wszystko, co solidna ścieżka dźwiękowa mieć powinna i jeszcze dużo więcej. Kompozytor serwuje nam piękne motywy, które okrasza świetnym, charakterystycznym dla siebie aranżem sprawiając tym samym, że muzyka nie jest monotonna. Joe Hisaishi nie boi się używać sekcji dętej, jeśli muzyka tego wymaga, ale także potrafi wprawić nas w marzycielski nastrój przy pomocy dźwięków harfy, która pojawia się tutaj wyjątkowo często. Kompozytor pozwala sobie także na zabawę z formą komponując między innymi cały utwór na smyczki grające pizzicato. Wszystko to dzieje się bez najmniejszego uszczerbku na jakości całej partytury. Tym samym wystawiam tej ścieżce dźwiękowej, jak i jej kompozytorowi, najwyższą notą z czystym sercem, polecając ją szczególnie na deszczowe, jesienne wieczory. A ja tym czasem wracam do wysłuchania tej muzyki po raz kolejny...

Autor recenzji: Łukasz Waligórski