Soundtrack z filmu "Kochaj i tańcz" nie należy do płyt, których z utęsknieniem szukałbym na sklepowych półkach – zresztą podobnie chyba jak większość czytelników portalu MuzykaFilmowa.pl. Takie albumy bardziej przypominają kolejne składanki, pod przypadkowym tytułem "Summer hits", niż tradycyjną muzykę filmową. Wypchane są po brzegi znanymi piosenkami, ich głównym celem jest promowanie samego filmu a muzyka instrumentalna (o ile taka pojawia się w filmie) traktowana jest jedynie jako przerywnik. Niemniej "Kochaj i tańcz" to ponoć pierwszy polski film muzyczny, dlatego warto choć trochę przyjrzeć się jego ścieżce dźwiękowej...

Za znaczącą większość muzyki w "Kochaj i tańcz" odpowiada Łukasz Targosz, który polskim entuzjastom muzyki filmowej dał się poznać dwa lata temu przy okazji "Świadka koronnego". Jego najnowsze dzieło potwierdza wszechstronność tego kompozytora. "Kochaj i tańcz" wymagało ilustracji, która w prostej linii nawiązywałaby do amerykańskich odpowiedników filmów tej kategorii i powtórzyła ich sukces. Dominują zatem dynamiczne i drapieżne kawałki dance, które swoją efektownością muszą dorównywać widowiskowym popisom tanecznym głównych bohaterów filmu. Mamy tutaj wszystko, począwszy od łupania w stylu "Mortal Kombat" ("Apollo 13 Lunar Mission") przez klimaty "Tria z Belleville" ("Jiggle With It") czy "Grease" ("Yahii, Yahaiieee") aż po rewelacyjne akordeonowe tango ("El Tango Del Dosiente - Tango Selection").

Mimo różnorodności muzyki, w filmie całość jest bardzo spójna. Łukasz Targosz solidnie przygotował się do zadania wykorzystując sprawdzone w amerykańskich odpowiednikach filmu zestawienia rodzaju muzyki z dynamiką i kontekstem sceny. W efekcie, oglądając go, ma się wrażenie trafności połączenia ścieżki dźwiękowej z obrazem... Niestety po wyjściu z kina niekoniecznie można przypomnieć sobie, które z piosenek pojawiały się, w którym momencie filmu – mimo wcześniejszej znajomości płyty. To częste uczucie, kiedy po obejrzeniu filmu ma się wrażenie solidnej oprawy muzycznej, ale jednocześnie jej animowości.

Większość kompozycji pojawiających się w filmie to piosenki autorstwa Łukasza Targosza. Kompozytor do ich wykonania zaprosił takich artystów jak Afromental, Andy "Stewlocks" Ninvalle, Piotr Cugowski i Jennifer Batten (rewelacyjny cover "Dirty Diana" Michaela Jacksona) czy Andrzej Lampert. Nie zabrakło także Anny Karwan i Magdy Mitoń, które pojawiły się także na soundtracku do "Świadka koronnego". Klasycznej, instrumentalnej muzyki filmowej jest w filmie bardzo niewiele i ogranicza się ona w zasadzie do jednego tematu – Tematu Rodziny. Sposób rozwoju tej melodii i jej aranżacje zapewne wielu skojarzą się ze "Świadkiem koronnym" – Łukasz Targosz wyraźnie trzyma się pewnych połączeń melodyczno-harmonicznych, które wyznaczają jego styl. Do ciekawszych fragmentów  instrumentalnych należy bez wątpienia "Wschód na zachodnim dachu" będący popisem gry na gitarze samego Łukasza Targosza. Podobieństwo do stylu Gustavo Santaolalla i słynnego "Iguazu" jest tutaj uderzające, lecz w połączeniu z obrazem trudno wyobrazić sobie inną muzykę w tej konkretnej scenie.

Łukasz Targosz bezbłędnie wykonał najważniejsze zadanie, jakim było stworzenie muzyki odpowiedniej dla historii, sposobu jej realizacji i dynamiki filmu. Trochę inaczej ma się jednak materiał na płycie... W muzyce filmowej najbardziej pasjonujące jest jej połączenie z obrazem i odkrywanie drogi jaką poszedł kompozytor, jakie wykorzystał archetypy, co chciał przekazać widzowi. Niezależnie od tego z jakich źródeł będzie ona czerpała (etno, pop, klasyka, jazz...) jej najważniejszą cechą jest umiejętność manipulowania odbiorem obrazu. Inaczej sprawa ma się w przypadku słuchania muzyki filmowej poza obrazem. Tutaj w jej odbiorze kolosalne znaczenie ma gust i własne upodobania. Jak wspomniałem we wstępie, soundtrack z "Kochaj i Tańcz" nie jest płytą jakiej szukałbym na sklepowej półce. Jest to typowo komercyjne wydanie dwupłytowe, w którym znajdziemy jeden krążek z muzyką Łukasza Targosza oraz drugi z muzyką inspirowaną filmem. Nie obyło się oczywiście bez dialogów z filmu wklejonych w muzykę instrumentalną – jakże irytujący zwyczaj rodzimych producentów. Niemniej, pomimo całego tego komercjalnego blichtru, warto docenić poziom kompozycji Łukasza Targosza, ich różnorodność, artystów je wykonujących i wszystkie drobne smaczki, które wychwyci uważny słuchacz.

Autor recenzji: Łukasz Waligórski